Hooggeëerd publiek!
Ik ben een regisseur, een scenograaf, een performer, een komiek, en een educator.
Ik ben ook een leugenaar.

Mijn werk is een talkshow waar weinig in wordt gezegd, met een gastheer genaamd Ton Fetti en een decor van karton. Een parodie op concrete media.
In vervreemdende scenes die bekend voorkomen, laat ik vooral de leegte zien, het nietszeggende. Ik hou je voor de gek door middel van stereotypes en een anti-climax. Je eigen conditionering zet je op het verkeerde been. En dat allemaal vanuit mijn woonkamer.

Doe alsof je thuis bent.
Ik doe ook alsof.
WhatsApp Image 2020-06-20 at 11.33.19.jpeg
WhatsApp Image 2020-06-20 at 11.40.46.jpeg

Kunst-die-niet-kan-worden-omschreven-zonder-te-omschrijven-wat-het-publiek-doet

In mijn onderzoek heb ik gezocht naar een antwoord op de vraag: ‘Wat is kunst waarbij de participant een onmisbare rol speelt?’.

Ik zag steeds vaker kunstwerken, waaronder mijn eigen werk, waarbij je als publiek of participant niet van de zijlijn kan meekijken, maar onderdeel wordt. Een passende term leek echter te ontbreken.
In mijn onderzoek draag ik een nieuwe term aan: kunst-die-niet-kan-worden-omschreven-zonder-te-omschrijven-wat-de-participant-doet. Ook beschrijf ik bijbehorende parameters waaraan je deze kunst kan herkennen.
Ik ben tot deze parameters gekomen door mijn eigen ervaringen als participant te analyseren en de rol van de participant binnen verschillende werken onder de loep te nemen. Het onderzoek komt voort uit de behoefte om werken waarbij de participant een onmisbare rol speelt te belichten en er woorden aan te geven om er zo makkelijker over te kunnen spreken. Naast een geschreven stuk komt dit onderzoek dan ook met een product. Een telefoonlijn waarnaar mensen kunnen bellen om te spreken over kunst-die-niet-kan-worden-omschreven-zonder-te-omschrijven-wat-de-participant-doet. Een gesprek, dus ook hierin speelt de participant een belangrijk rol.

Op onderstaande afbeeldingen is een still van de reclame te zien die ik heb gemaakt om mijn telefoonlijn te promoten. Deze reclame is ook onderdeel van de video waarmee ik beeldend afstudeer.
Eindonderzoek procesverslag_Tonnie.pdf

Honours-traject

Mijn maakproces bestaat uit verschillende fases of onderdelen. Ik wissel tussen verschillende rollen: de regisseur, de performer, de scenograaf, de komiek en de educator. Gedurende het honours-traject heb ik deze vijf rollen onderzocht. Om de verschillende rollen te belichamen, deed ik literatuuronderzoek, schetste ik karikaturen, schreef ik teksten, maakte ik video’s en bedacht ik oefeningen. Het onderzoek naar de verschillende rollen gaf inzichten in mijn maakproces en het stelde mij in staat hierover te communiceren.

Daarnaast bracht het honours-traject aan het licht in hoeverre mijn makerschap en educatorschap aan elkaar verbonden zijn. De rol van educator is namelijk niet gelijkwaardig aan de rol van scenograaf of de rol van komiek, maar de rol van educator is wel gelijkwaardig aan de rol van maker. Naast mijn makerschap, bleek ook mijn educatorschap uit de verschillende rollen die ik heb onderzocht te bestaan.

Het honours-traject is een onderzoek geweest die mij als maker en educator stimuleert. Maar, de rollen zijn ook breder inzetbaar: in de toekomst wil ik graag op zoek naar een manier om mijn bevindingen binnen het honours-traject in te zetten voor de ontwikkeling van een ander, vanuit welke rollen diegene ook maakt, werkt of denkt.
Tonnie Heijdra

Tonnie Heijdra

23 augustus 1997
Volg
  1. Artist statement; wat is je specialisme, wat maakt jouw werk uniek?

    Ik vind het belangrijk om in zowel mijn beeldend werk als in mijn educatorschap kaders te blijven bevragen. Toen we nog opdrachten kregen in de eerdere jaren van deze opleiding, maakte ik het voor mezelf een spel om te kijken hoe ik kon voldoen aan een opdracht, zonder de opdracht te doen zoals deze werd bedoeld: ik zocht de loopholes. Niet om dat ik er dan makkelijk vanaf kwam, maar omdat ik benieuwd was in hoeverre ik de kaders kon oprekken.
    Dit doe ik nog steeds, al zijn opdrachten nu verwachtingen. Zo zoek ik de grens tussen mijn makerschap en educatorschap op. Dit heb ik bijvoorbeeld afgelopen half jaar gedaan door een telefoonlijn op te zetten. Deze telefoonlijn neemt een educatieve vorm aan binnen mijn eindonderzoek, maar is ook onderdeel van mijn beeldend werk.
    Waarbij ik binnen mijn educatorschap (samen met anderen) kaders bevraag, leg ik ze in mijn beeldend werk bloot. Dit doe ik door middel van kleurrijke performances, films en multimedia-installaties, die je op het verkeerde been zetten, je nog eens laten stilstaan bij je eigen verwachtingen en de grens tussen publiek en werk doen vervagen.

  2. Wat zijn je ambities? Wat wil je over vijf jaar bereikt hebben?

    Ik ben een regisseur, scenograaf, performer, komiek, educator en een leugenaar, maar ik ben (nog) geen waarzegster. Ik durf niet te voorspellen wat ik de komende vijf jaar ga bereiken.
    Voor een lange tijd was mijn voornaamste doel om af te studeren, dat heb ik nu gedaan. Het grote zwarte gat wacht op mij. Dat is spannend, maar ik mag deze donkerte ook gaan vullen met nieuwe doelen en ambities. Daar kijk ik enorm naar uit!
    Ik durf niet te voorspellen wat ik de komende vijf jaar ga bereiken, maar als ik een gok mag wagen dan heb ik een master Fine Art of een master Educatie gedaan, heb ik een eigen tv-programma op de nationale televisie, heb ik een officieel hulp-programma opgezet waar je terecht kunt voor een gesprek over alle mogelijke ervaringen met kunst, geef ik workshops of lessen waarin ik samen met anderen kaders bevraag en doorbreek, exposeer ik mijn beeldend werk op vernieuwende plekken en werk ik tot slot samen met andere inspirerende makers. Ofwel: over vijf staat mijn rol als maker geheel in verbinding met mijn rol als educator en andersom.

  3. Wat is het belangrijkste dat je hebt geleerd tijdens je studie?

    Het belangrijkste dat ik heb geleerd tijdens mijn studie, is dat er altijd iets te leren valt. Elke situatie en elke ontmoeting brengt nieuwe ervaringen met zich mee die me verder kunnen helpen of mij een nieuw inzichten kunnen geven. Tenminste, zolang ik daar zelf voor opensta. Daarnaast verwacht ik nooit echt uitgeleerd te zijn, er valt altijd nieuwe kennis op te doen.